در تاريخ ملل تركي و ايران و همچنين اخبار منطقه
به ويژه عراق٬ به دفعات با دو ائتنونيم "تركمنTurkmen"
و "توركمانTurkoman" برخورد مي كنيمּ در واقع اين دو
ائتنونيم كه بويژه در منابع فارسي خلط شده و يكسان
تلقي مي گردند٬ تماما دو مفهوم غير از هم و متفاوتند:
تركمن نام ملتي مستقل از تركان آزربايجان است در
حاليكه توركمان٬ نام زيرگروه هايي تاريخي٬ ايلي و
سياسي منسوب به تركان آزربايجان ميباشد.تركمن و
توركمان دو كلمه با ريشه و منشا يكسان اما معاني
متفاوت هستندּ دو كلمه با منشا يكسان اما با فرم و
معاني متفاوتي كه در طول زمان كسب كرده اند٬ دوبلت
ناميده ميشوندּ دوبلتها به وفور در زبان تركي يافت مي
شوندּ از اين جمله اند: چاديرا-چادير٬ يالنيز-يالقيز٬
يئي-اييي٬ سايماق-سانماق٬ دخي-داها٬ اووا-اوبا٬
آلاي-هالاي٬......
روز شنبه 14 مردادماه 1385 درست روزی است که 100 سال از صدور فرمان مشروطیت بدست مظفرالدین شاه می گذرد. در این صدسال سه حکومت آنهم غیرهمگن بر کشور حاکم بوده اند؛ اول همان قاجاری ها بودند که تقریباً بعد از 20 سال از صدور فرمان مشروطیت، حکومت را به مستبدترین حاکم بر کشور یعنی رضاخان تحویل دادند و بعد از حدود پنج دهه حکومت خاندان پهلوی، نزدیک سی سال است که انقلاب اسلامی رخ داده است.
اگر به آمار بالا توجه کنیم می بینیم یک پنحم این صد سال را قاجارها، یک دوم را پهلوی ها و بقیه را جمهوری اسلامی حاکم بوده اند. نوع برخورد با مشروطیت در زمان قاجار همان برخورد محمدعلی شاه با مشروطه خواهان کفایت می کند که ایشان مشروطه چی ها را قلع و قمع کرد و خانه آزادی را به توپ بست. . یعنی اینکه تا نوبت به دیگران برسد همه آمال و آرزوی آزادیخواهان را محمدعل شاه به تنهایی از بین برد و فهماند که در این مملکت تا استبداد ریشه کن نشود آزادی معنایی جز فریب و سراب نیست.
رویدادهایی که منجر به وقوع انقلاب مشروطه در ایران گردید هریک فصل مشبعی از تاریخ مبارزات و رشد و پیشرفت مردم ایران است که نیازمند بررسی و پژوهش های مستقلی می باشد.
انقلاب مشروطیت ایران که از سال های دورتر یعنی در دوران مبارزات امیرکبیر که با شناخت نیازهای واقعی و درونی کشور دست به بازسازی و نوسازی در صنعت و اداره کشور زده بود آغاز شده بود در دوران تحریم تنباکو و سایر رویدادها تحول یافت و وارد عرصه های جدی تری گردید. با مطالعه و بررسی این رویدادها در می یابیم انقلاب مشروطه از دو مرحله و دو شیوه مبارزه و دو هدف متفاوت گذر کرده. به طور فشرده می توان چنین نتیجه گرفت که مرحله نخست به علت فشارهای خارجی و بیشتر استعمار ستیز و مرحله دوم بیشتر دمکراتیک بود. که طبیعتا دیدگاه ها و رهبران مرحله نخست نمی توانستند در مرحله دوم نیز همچنان پرچم دار مبارزه مشروطه خواهان باشند.
چگونگي پيدايش افسانه آريا براي اولين بار توسط
نويسنده فرانسوي (ارتودو گوبينو) در سال (1816) كه هوادار
سلطنت قانوني خانواده بوربون ضد آزاد منشي و ضد دموكراسي
هست كه آزادي خواه معروف آلكسي دوتو كويل هنگامي كه وزير
امور خارجه در جمهوري دوم بود وي را در دفتر خود استخدام
كرد. گوبينو سپس حرفه ديپلمات پيشه خود كرد.
عجيب ترين سوء استفاده اي كه از كلمه نژاد شده
در مورد آريائي هاست اين اسم بيش از هر اسم ديگر
داراي معني سياسي است و مدتي اساس قوه مقننه آلمان
به اصطلاح (آريايي) محسوب مي شد.
آقای خاتمی که با ا فتخار از وجود 100 هزار ارامنه ساکن در ایران و از امکانات و بر
آورد حقوق سیاسی اجتماعی و فرهنگی آنها صحبت می کنند ولی با کمال میل از اعتراف به
حقوق پایمال شده میلیونها آذربایجانی در ایران چشم پوشی می کنند؛ این است منطق آقای
خاتمی عادل و دموکرات ؛ و طبیعتاَ منطق چنین شخصی در مورد روابط آذربایجانیها باهم
دیگر از اعتبار با ارزشی بر خوردار نیست.
خبر هيجان انگيز روزنامه همشهري متعلق به شهرداري
تهران در مورد آخرين کشفيات محير العقول
شرقشناسان در باره قاليچه هاي پرنده ايرانيان:
«قاليچههای پرنده به دو دليل در سرزمينهای اسلامی
منع شده بود. موضع رسمی آن بود که قرار نيست انسان
پرواز کند و قاليچه پرنده اهانت به نظام اشياء بود،
استدلالی که عاملان دينی در انتشار آن کوشا بودند.
دومين دليل اقتصادی بود. برای نظام حکومتی، لازم بود
که اسب و شتر را به عنوان وسيله اصلی حمل و نقل حفظ
کند.
در اثر تبليغ عالمان دينی، طبقه متوسط مسلمان تا
اواسط قرن هشتم تدريجاْ شروع به چشم پوشی از
قاليچههای پرنده کرده بود. در عوض بازار اسبهای عربی
پررونق بود.... همزمان با آن که تسلط امپراتوری بر
ايلات تضعيف میشد، استفاده از قاليچه پرنده رونق
گرفت. ناراضيان جوان، پناهندگان سياسی، عارفان منکر
خدا و زاهدان از آن برای فرار استفاده میکردند. ..»
(توجه! منتظر ظهور و نشر اخبار مربوط به زيردريايي،
تلفون موبيل، کامپيوتر، اينترنت و ديگر اختراعات قديمي
ايرانيان باشيد!)
درباره ی رفتار ديرين يهوديان با مردم ايران و بين
النهرين
ناصر پورپيرار
تاريخ حکايتی خون بارتر از حوادث سال های تسط داريوش
بر ايران و شرق ميانه به ياد ندارد و تمدن آدمي هول
آورتر و خشن تر از کشتار ايرانيان درماجرای پوريم ثبت
نکرده است .
امروز پس از گذشت ۲۵۰۰ سال از آن مصيبت ملی،
که ايرانيان در توطئهی جنايت کارانه ی «پوريم»
دچار شدند، ديگر نمیدانيم کته پتوکيايیها، اوس
کی هيايیها، مچياها،ا کئوفچياها، رخجیها،
کرکايیها، اسپردههايیها، و دهها نام ديگر،
اشاره به کدام قوم بوده است،
